My Queen Karo

Jemineetje...wat ben ik lang weggeweest. Redenen genoeg aan de andere kant: eindwerk, website, stageverslag...de deadlines waren al een tijdje in onze nek aan het blazen maar zijn dan toch eindelijk doorgebroken.
Stageverslag en website zijn netjes op tijd ingediend maar bij mijn eindwerk was dit wel een ander scenario.
Ik had metzelf nog een weekend gegund waarna het wel definitief af moest zijn. Nog een dagje "congé" geregeld op de stageplaats en maandag rond de middag was het af. Nog juist overzetten op USB en ik kon richting Femcy's kamer stappen, waar dreamweaver te vinden is, om alles op mijn website te plaatsen...goh wat was ik blij TOT het noodlot toesloeg: crash en mijn computer gaf geen leven meer (of was althans in een zwarte bui).En natuurlijk je kan het al gaan raden: het stond nog niet op mijn USB-stick. Even kleine paniek: een paar mensen op kot opgetrommeld maar zonder uitkomst. Ik realiseerde me toen al gauw dat ik niet ging kunnen indienen die dag voor 16u. Na een potje gehuild te hebben, helemaal niet mijn gewoonte, raapte ik mijn moed weer bij elkaar. Ik dacht een hersteller op te bellen om mijn harde schijf te kunnen redden. Daarvoor ging ik aankloppen bij de buren om een Gouden Gids te raadplegen. Gelukkig had ik er bij vermeld dat mijn computer gecrasht was en bezaten de buren allen de gave van pc-hersteller. Linkeroverbuur probeerde dit een uurtje maar geraakte niet op de harde schijf. Ik moet nu wel toegeven dat dit deels mijn schuld is: ik had een code ingesteld op mijn pc zodat je eerst moet inloggen (met die code dus) om aan mijn documenten te geraken.

Tweede poging: rechteroverbuur, die programmeur is van beroep, had over de telefoon beloofd om 's avonds eens binnen te springen. Zo gezegd, zo gedaan: ik mee richting Casa Bura. Met behulp van wat collega's van hem geraakten we tegen 19u30 aan mijn eindproject: nog wat gegier rond het onderwerp, kort uitleggen wat de link met mijn opleiding en dit onderwerp is en ik kon mijn buurman terug laten genieten van zijn geliefde EK-wedstrijden (waarvan hij al één gemist had door mij). Zover waren we al...
Tegen 20u moest ik nog even snel (alhoewel ik dan toch maar om half elf terug op kot was) naar de vergadering voor de afscheidsbarbeque die ik samen met een paar medelaatstejaars organiseer. Terug naar kot, rap wat gewonnen/verloren/oud brood gegeten met Femcy en richting pc voor alles op website te plaatsen. Uiteindelijk nog tot 4u 's nachts beziggezeten en dan doodmoe de volgende dag opgestaan om alles te gaan printen en inbinden. MAaaar het was binnen tegen 12u, pfjoeeew. Toen was het weer tijd voor stage: terug naar Caviar.

Ja Caviar..hoe zit het daar mee? Wel niet slecht. Momenteel zit ik reeds een drietal weken op de film-afdeling. Dit is wel leuk aangezien ik zo de kans heb gehad om de werking op alle drie de afdelingen te kunnen ondervinden. En allen zijn uniek. Welke ik de leukste vind? Dat is dan weer afhankelijk van met welk been ik uit bed ben gestapt: als ik uitgerust ben ik de filmafdeling de place to be: rustige activiteiten, geen drukkende deadlines, enz...Ben ik ietwat moe dan zit ik wel graag op Lab: die drukte daar houdt me wakker.
Voor de moment zitten onze labmedewerkers op het reclamefestival in Cannes: ze hebben reeds één gouden Leeuw gewonnen in de categorie "direct" las ik vanmorgen in de krant. Deze leeuw hebben ze gewonnen met de reclamespot voor Music For Life waar een zwart jongetje af en toe de programma's op de vlaamse zender één kwam binnenstormen om een glas water te drinken.
Maar dus de filmafdeling...meer bepaald de productie van een nieuwe langspeelfilm, deels Vlaams en deel Nederlands van Dorothée Van den Berghe. De film speelt zich af in de jaren '70 en vertelt het verhaal van een Vlaams gezin dat emigreert naar Amsterdam om een kraakpand te gaan bezetten. De vrijzinnige vader Raven slaagt erin zijn dochter Karo te bekeren tot een vrijgevochten persoonlijkheid. De moeder Dalia daarentegen beseft dat de maatschappij hun ertoe dwingt deze ingesteldheid te wijzigen.
Mijn rol hierin beperkt zich tot postproductie: callsheets opstellen, hotelsheets opstellen, accommodatie voorzien voor de Nederlandse cast, productieboekje samenstellen, enz...
De enige dag al wat drukker dan de andere.

Voor de moment bevind ik mij nog steeds op mijn stageplaats, alhoewel de stage eigenlijk eindige op 12 juni. Ivy, mijn begeleidster, had me gevraagd of ik nog even wou "blijven hangen" op de afdeling en aangezien ik het toch wel kan combineren met de laatste loodjes van mijn opleiding heb ik maar ja gezegd. Nu donderdag en vrijdag moet ik mijn website en eindwerk gaan verdedigen. Angst is permanent aanwezig en de onzekerheid knaagt aan mij maar terugkeren in de tijd kan niet meer. Ik leg me dus neer bij mijn lot dat nu reeds deels geschreven is.

Vandaag zit ik samen met Ivy op het appartement van de producer Dorothée Van den Berghe. Zij moest vandaag samen met haar man de geluidsman Jan op recce naar Amsterdam. Hun zoontje Yaro had opvang nodig. Ook dit behoort blijkbaar tot de taken van postproductie. De afwisseling is wel aangenaam en het uitzicht, vanop een appartement op de vierde verdieping op het Zaterdagplein in Brussel, is aangenaam doch soms een doorn in het oog: zonnende jongeren, koppels genieten van hun maaltijd op het terrasje rechtover het appartement. Een stagiaire ziet af.

Onze collega Maarten is hier net toegekomen met de lunch wat voor mij het teken is om dit bericht af te ronden.

Tot blogs

Lien

-X-

Lang leve Bobbejaan Schoeppe!

Woensdag 21 mei 2008

Na een dagje "congé" trok ik weer richting Brussel. De reden van de aanhalingstekens is dat ik zelfs op die dag gewerkt heb voor Caviar. Maandagavond had Ivy (Caviar Film) me nog een jobje gegeven voor de nieuwste film van Pieter van Hees. Ik mocht op zoek gaan naar een getunede wagen (liefst BMW cilinder 6). We hadden hiervan namelijk het geluid nodig wanneer deze auto optrekt, remt, slipt enz...dus hadden we er uiteraard ook een ervaren stuntman bij nodig. You know the drill onderhand al: beginnen met persoonlijke contacten, daaropvolgend de bescheiden telefoontjes en eindigen doen we met geobesesseerde stalkingsverschijnselen naar al wie ook maar een teken van interesse toont. Ach ja, zolang we maar resultaat boeken voel ik me nooit schuldig. Blij kondig ik hier dan ook aan dat ik me tot dit punt nog steeds niet schuldig voel en dat ondertussen het desbetreffend geluid opgenomen is. Dank hierbij aan Jan Hooreman en de rijscholen De Zenne en Merelbeke!
Als gevolg van dit jobje krijg ik nu van Ivy de kans om nog meer taakjes voor de film-afdeling uit te voeren. Ik mag haar namelijk helpen bij de voorbereiding van een film van Dorothée Van den Berghe, die ik reeds in een vorige blog aan jullie voorstelde. De film zal "My Queen Karo" heten en zal semi-autobiografisch zijn. Ik mag hotels en vervoer regelen voor de cast, de hotelsheets opstellen en wie weet nog veel meer. Maandag zitten we samen voor deze dingen te bespreken.
Maar ik dwaal dus af van mijn taken op woensdag 21 mei. Onderdeel hiervan was dus wel degelijk de stalking van Jan Hooreman en Jan Deca (de geluidsman verantwoordelijk voor de opname van het geluid). Oh wat was ik gezegend met mijn Jannemannen. Verder heb ik veel gepoold met Babarber en contracten op de server geplaatst voor Marie (Caviar-Film).

's Avonds was het dan uiteindelijk tijd voor het reeds-aangekondigde interview met mijn twee SM-beoefenaars in Antwerpen. Locatie van interview was het festich-café in Antwerpen. Genieten van de stad bij het vallen van de avond; talloze mensen verenigd op gezellige terrasjes, genieten van ijsjes en duveltjes zette ik mijn toeristische sensoren op scherp en zorgde dan vooral het aflaten van deze vaardigheden voor een vertraging van een uur. Het interview verliep zeer goed, in een aangename en gemoedelijke sfeer. Deze twee mensen waren zeer open en begrijpend voor eventuele foute uitspraken van mijn kant. Tijdens het afleggen van het interview was de crew en cast van de film de SM-rechter reeds bezig met enkele shots. Af en toe zag ik dus ook een Veerle Dobbelaere in onderbroek passeren of een ingebonden slavin verschijnen. Na een rood wijntje, enige sigaretten en 1u30 opnamemateriaal vertrok ik richting metro Diamant. Daar aangekomen kwam ik al snel tot de constatatie dat ik mijn laatste trein gemist had. Enige paniek besloeg me maar dank zij mijn uitgebreide vriendenkring en diens uitgebreide studie-interesses kon ik gelukkig terecht op een vriendin haar kot in Antwerpen-Berchem. Gevolg: een korte nacht maar gezellige avond rijker.

Donderdag 22 mei 2008
Vandaag heb ik me vooral bezig gehouden met het zoeken naar hotels en appartementen in Brussel voor de cast van de film "My Queen Karo". Aangenaam jobje en wederom een goede oefening voor mijn Frans en Engels. Het was weer even geleden wat het begin dus moeizaam maakte. Ik heb diep mogen graven om de correctheid te benaderen maar heb uiteindelijk een hele lijst weten te bemachtigen. Snel nog wat inscanwerk en poolparty's en dan richting huis. 's Avond gezellig badmintonnen met wat vrienden, gewonnen natuurlijk . In badminton ben ik namelijk niet te overwinnen. En eindigen deden we met het kijken naar het zo overgehypte programma "Mijn restaurant" in café Den Draver in mijn kotstad Gent. Hierna vond ik dat ik vandaag niet genoeg werk had verricht en begon ik dan maar met het uittypen van mijn interview. En als kers op de taart sloeg ik er ook nog rap een SM-filmpje door. Wees gerust, ik ben niet van plan de niche SM-films te bekijken. Ik spits me dus voornamelijk toe op de films die benaderbaar zijn voor het grote publiek. Ik blijf mezelf verwonderen dat er zoveel films zijn die indirect en direct het onderwerp SM trachten te bespreken. Maakt me uiteraard blij. SM is namelijk geen perversiteit maar eerder een levenswijze. Een wijsheid die nog veel mensen moeten inzien. Hopelijk kan ik met behulp van mijn eindwerk hier verandering in brengen.

Ook even nog vermelden dat ik 's avonds te horen kreeg dat ik zaterdag mee mocht naar Bobbejaanland voor de opname van twee spotjes. Alhoewel ik gepland had een inhaalmanoeuvre voor mijn eindwerk uit te voeren en naar de begrafenis van mijn beste vriendin haar grootvader te gaan, vond ik wel dat ik mijn stageplaats op de eerste plaats moest zetten. Zo gezegd, zo gedaan! Ik hou jullie op de hoogte van mijn dagje Bobbejaanland.

Vrijdag 23 april 2008
Vandaag moest ik dus mijn dagje congé goedmaken door aanwezig te zijn op mijn stageplaats. Helaas had ik mij 's morgens serieus overslapen, hoogstwaarschijnlijk als gevolg van mijn adrenalinestoot de avond ervoor. Ik dacht dan maar een mailtje te verzenden naar mijn stagebegeleidster Yolanda om haar dit te melden en om voor te stellen van op mijn kot te werken voor Caviar. Veel van mijn werk omvat toch het mailen en opbellen van personen. Een pijnpunt voor mijn internetlimiet en GSM-rekening maar daar moet ik dan maar aan denken voor ik tot 2u 's nachts opblijf. Ondertussen had ik ook mijn reistraject uitgestippeld voor de volgende dag: één tram, twee treinen en één bus zouden me richting Bobbejaanland in Kasterlee moeten brengen. En oh ja, het opstaan om kwart na 5 niet vergeten vermelden zal deze klus zeker en vast bemoeilijken.

Zaterdag 23 mei 2008
Verbaasd van het feit dat ik er uitgeraakte om kwart na 5 kon de dag niet meer stuk. Een tram, twee treinen en één bus later bevond ik mij dan ook op de parking van Bobbejaanland. Ondertussen reeds een heel leven beleefd: dronkemannen al slapend op de treinbanken, dronken jongeren met de Jupiler nog in de hand...I've been there.
Hoe kan ik in godsnaam een waarheidsgetrouwe synthese neerschrijven van een draaidag van 16u...wetende dat syntheseren totaal geen persoonlijke sterkte is. Laat ik maar beginnen met het omschrijven van mijn hoofdactiviteit. In kwam toe en Peter, de production-assistent, vertelde me dat ik de figurantendoorstroming mocht verzorgen. Er werden dus vandaag twee filmpjes gemaakt: één voor de reclame van Bobbejaanland zelf (Zomerse Zondagen) en één voor de reclame van een nieuwe attractie (The Banana Battle) waar heel veel water aan te pas kwam. In de voormiddag, en dit tot 14u waren we vergezeld van een groep van 15 figuranten. Deze moesten op verschillende momenten klaargestoomd (geschminkt en gestyled) worden en naar de set gebracht worden. Hiervoor hadden we gelukkig walkie-talkies en wagentjes (vergelijkbaar met wagentjes op golfterreinen) om deze job te vergemakkelijken. Ik was dus gecentraliseerd in de caterruimte waar de figurantenpost en de kleedpost geplant was. In tegenstelling tot de twee vorige opname van spotjes had ik vandaag echt wel mijn handen vol. Tel maar eens een crew van 15 man en een figurantengroep van 30 personen samen en hierbij ook hun knorrende magen en dan weet je wel wat ik bedoel. Toch vond ik het een zeer aangename draaidag. De beste tot nu toe. En dit maakte de 16 draaiuren een heel stuk meer verteerbaar. Voor de opname van het spotje voor de nieuwe attractie vreesden we nog even onderkoeling bij sommige van onze figuranten (één ervan, een ambulancier in het echte leven, was reeds opgestapt bij misbegrip van zijn ervaringswijsheid-wat neerkomt op het feit dat wij doorgingen tot we het perfecte shot hadden en de figuranten dus natter en natter werden, kouder en kouder aanvoelden, blauwer en blauwer aansloegen en meer en meer begonen te klagen en dan nog de merde dat de soep op was, darn). De spot was dan toch uiteindelijk, zelfs met vervroeging, ingeblikt en de flessen wijn en de jupilerkes konden gekraakt worden. Enorm charmerend vond ik de laatste oproep die ik doorheen mijn walkie-talkie te horen kreeg: "We zien u graag Lien". Daarvoor geef je toch uiteindelijk een vrije zaterdag op (maar hopelijk geen deadline voor een eindwerk..hm angst bekruipt me).
Vandaag zijn we zondag en heb ik van een heel weekend nog geen één van mijn vrienden gezien en mijn thuisfront nog niet bereikt. Ik zal dus een oplossing mogen zoeken voor mijn tekort aan handdoeken en washandjes, eten, enz..maar prehistorische taferelen schrikken mij gelukkig niet af en geuren kunnen nog steeds niet via internet doorgestuurd worden, yesyes!
Tot blogs!

Lien

-X-

Hoeeera de NMBS staakt!

Weeral een tijdje geleden maar ondanks het feit dat wij stage hebben, en dus geen examens in het vooruitzicht hebben zijn het toch dolle dagen voor de laatstejaars Communicatiemanagement. Binnen 2 weken moeten we namelijk een eindewerk indienen. En alsof dit naast onze stage en dit blogje nog niet genoeg is moeten we dit eindwerk kunnen presenteren op een volledig onderbouwde website. Op die website moet ook een stageverslag komen, enz...voor sukkels die verjaren in de maanden mei/juni (waaronder ikzelf dus) valt hier weer geen verjaardag te vieren, het 5e jaar reeds op rij weeral!

Oké na mijn korte inleidende klaagmuur tijd voor goed nieuws! Vandaag heb ik onverwachts een dagje congé dankzij de NMBS...Zeg nu nog eens dat de overheid niets doet voor ons!? Ik heb tijdens mijn stage mijn rijbewijsloze lot reeds ettelijke malen beklaagd maar vandaag win ik hierdoor wel het groot lot. Alhoewel ja, ik hoef echt wel niet te overdrijven hoor. Ik mag vrijdag wel optrekken naar Brussel, want dan staakt de NMBS helaas niet meer. Wel jammer, aangezien ik een afspraak had voor een interview. Maar flexibel als we zijn en ook verondersteld worden te zijn (evaluatiecriteria) zal ik deze afspraak maar braafjes verschuiven en hopen dat mijn doelgroep me hierin volgt.

Een dagje congé in het midden van de week in plaats van op de gebruikelijke vrijdag brengt wel heel wat voordelen mee: ik kan eindelijk eens boodschappen gaan doen én eten! Normaal gezien kom ik in de week maar rond 20u op mijn kot toe...winkels toe, frigo leeg, lien uitgemergeld, je kent dat wel. Maar straks ga ik mij eens heerlijk verwennen in de winkel, mandje vullen (uiteraard met 365-producten aangezien ik best wel gierig ben of laat ik eerder zeggen economisch indien mogelijk-en er zijn veel mogelijkheden). De rest van de dag zal ik vullen met naar De Post gaan, naar Sensoa gaan (documentatiemateriaal ophalen voor eindwerk), naar onze geliefde mediabibliotheek gaan voor nog enkele artikels op te halen over sadomasochisme. Ik had ook gepland om nog snel even de kapper binnen te springen. Ik had vorige week vrijdag een afspraak en was best wel tevreden, maar ben je dat niet altijd als je net van bij de kapper komt. Tot je het zelf eens wast...er moeten dus nog enkele wijzingen aangebracht worden om mezelf weer haarpiekfijn te voelen.

Misschien nog een klein woordje over mijn stage: de spotjes blijven zich voortproduceren. Vorige week werd het spotje van Cera ingeblikt, waarvoor ik dus enkele figuranten had moeten zoeken. De weg was lang en moeizaam maar het doel heiligt de middelen hoop ik. Blij dat dit spotje achter de lens is! Vorige week heb ik ook de dialooglijsten van de nieuwe film van Pieter van Hees mogen uitschrijven. Was best wel leuk, zeker ook omdat ik de film zo mocht bekijken in avant-avant-première. ZALIGE FILM trouwens! Dit wordt er eentje om meerdere malen te bekijken, dit voel ik in mijn dikke teen. Daarnaast heb ik veel moeten kopiëren en inbundelen, maar aangezien dit de eerste keer was in de twee maand dat ik nu al stage loop bij Caviar, maalde ik hier niet om. Ik heb uiteindelijk nog leren werken met het inbindmachine ook, wat toch ook niet onbelangrijk is. Een van de werkjes was trouwens: presentatieboekjes maken van de scripts van één van de films waarmee de filmcrew van Caviar naar Cannes mee vertrok (jawel de happy bastards mochten zich even sterren famen en tussen de beroemdsten op aarde vertoeven) in B2-formaat. Helaas, was het niet mogelijk om een A4-blad onmiddelijk om te zetten in B2-formaat met als gevolg==>snijmachine (kan ik ondertussen ook al goed met werken). Recto-verso mét de juiste bladindeling lukt ook al niet ==>nog meer snijwerk. Maar het resultaat was oké, ondanks de vele omwegen.

Gisteren was er ook een drink bij Caviar voor het inzetten van de opnames van de nieuwe film " De SM-rechter". De hele crew en cast was uitgenodigd. Het was leuk om eindelijk nog eens iets te kunnen doen met mijn mede-stagiaire Barbara. Wij samen, met de stagiaire opnameleider, hebben ons ware feesttalent benut en zo de keuken omgetoverd in een heuse discozaal! Rond 18u kwam het eerste volk toe en sta me even toe te zeggen dat ik me al helemaal in de SM-sfeer voelde, kinky!
Ik heb ook direct een korte kennismaking kunnen maken met 2 SM-beoefenaars die ik morgen ga interviewen. Deze baten een SM-bar in Antwerpen uit en zijn dus de ideale slachtoffers voor mijn dictafoon.

Momenteel heb ik nog geen taken in het vooruitzicht, wat ik altijd demotiverend vindt. Maar hopelijk valt er morgen wel iets uit de bus.

Eindigen doe ik met een euforisch berichtje: het spotje van Sensoa-dat drie weken geleden opgenomen is-staat on line! Geniet maar allen mee van het resultaat of neem een kijkje op de hiervoor-speciaal-ontworpen site van "The First Gay" met in de hoofdrol onze musicalacteur van Brighton, die helaas zelf geen homoseksueel is.
http://www.thefirstgay.com/

En wat nou met die kemels Lien...?!

Zoals beloofd...bloggen tot de dood!

De titel alleen al zal velen zover gekregen hebben om verder te lezen dan het uitroepingsteken..wie mij namelijk een beetje kent weet dat ik zo nu en dan de bal nogal eens verkeerd sla; brand veroorzaken, kinderen achterlaten op de schaatsbaan, aankondigingen van verrassingsfeestjes doormailen naar het feestvarken in kwestie, taartdozen in fietszakken laten zitten en laten gestolen worden...reeds allemaal de revue gepasseerd. Gelukkig bezit ik ondertussen wel de beste noodoplossingvaardigheden...elke medaille heeft gelukkig een keerzijde!

Maar wat heeft de andere zijde van de medaille nu al veroorzaakt op mijn stageplaats? Sta mij toe jullie mee te nemen op SOS Caviar (en dit van heden naar verleden)

• Vorige week waren Barbara en ik aan het genieten van onze namiddagse poolparty toen er opeens een "vreemde man" de keuken binnenkwam. Ondertussen heb ik mij al de gewoonte gemaakt om personen uit die categorie te begroeten met ofwel "hallo" of "bonjour". Ik baseer me op het uiterlijk om te kiezen tussen de twee voertalen bij Caviar. De desbetreffende persoon leek me dus best Franstalig, vandaar dat ik opkeek en hem begroette met "Bonjour". Hierop knikte deze meneer...aha dacht ik; mission accomplished, wat doe ik dat goed! Ondertussen had ik al in het ootje dat Barbara stiekem in het vuistje aan het lachen was. Ze zal wel vals gespeeld hebben achter mijn rug, dacht ik. Niets was minder waar: Ik citeer Barbara"Waarom zeg jij Bonjour tegen onze baas?". Kemel n°1 op een dienblaadje gepresenteerd. Een uitleg heb ik trouwens altijd. Bij Caviar zijn er namelijk 3 bazen, waarvan ik er twee 'ken' (komt neer op: al woorden met gewisseld) en ook hérken. De derde nu ook!
• Diezelfde week heb ik de eer gehad om met de meest onbeleefde vrouw ooit een telefoongesprek te voeren (en als kers op de taart: in het frans). Ter voorbereiding van de reclamespots moet ik voornamelijk figuranten zoeken. Sinds enkele maanden is er ook een database aangemaakt waarin al heel wat figuranten opgeslagen zitten en waarin nog meer figuranten in de toekomst moeten opgeslagen worden (foto's van mijn bureaudecoratie: mappen figuranten, volgen!). Sommige zijn aangesloten bij castingbureau's en andere dan weer niet. Blijkbaar had die ene "andere" die ik reeds gestrikt had naar haar bureau gebeld om dit te melden. Gevolg: een boze mevrouw X die me toch wel even uit mijn stuk heeft geslaan. Al bij al denk ik dat ik het er goed van af heb gebracht, me goed heb verdedigd en dit zonder mijn elementaire beleefdheid de rug toe te keren, wat niet kan gezegd worden van mevrouw X. Ik heb ze wel nadien nog doorverwezen naar één van de bazen...die trouwens nog geen teken van leven van mevrouw X heeft bespeurd, maar ik beloof mijn taak als souffleur te vervolledigen.
• Enkele weken terug was ik wederom de casting voor een spotje voor 11-11-11 aan het verzorgen. Ik heb rondom mij heel wat stapeltjes liggen (in mijn hoofd geordend, op mijn bureau nogal rommelig): gecontacteerde personen die niet kunnen, gecontacteerde personen die nog iets moeten laten weten, nog te contacteren personen, gecontacteerde personen die heel grof waren, enz...Bovenaan de stapel "nog te contacteren personen" lag een zwarte jongeheer die zonder de hulp van Kurt bijna ging verrast worden met een telefoontje van mij...ware het niet dat hij de frontzanger van Starflam was, waar Caviar in het verleden trouwens een "sausje" met heeft voorgehad. Algauw had ik een nieuw stapeltje op mijn bureau: black list!
• Ik heb trouwens nog andere ondertussen-bekende-acteurs en actrices gecontacteerd, waarvan ik eerlijk waar niet wist dat ze bekend waren. Ikzelf kan enkel televisie kijken met antenne, kijk dus enkel naar één en Canvas/Ketnet, waardoor ik opkomend talent en dergelijke simpelweg niet ken..alweer een uitleg, doch aanvaardbaar.
• Een van de eerste weken waren ik en Barbara weer bezig met ons namiddagse poolparty toen twee mannen de keuken binnenliepen. Na de gewende "hallo" (duidelijk Vlamingen) gingen we verder in op ons spel. Opeens vroeg één van beide of we niet geïnteresseerd waren in een duospel. Eenmaal vertrokken vond ik dat het tijd werd om de breek-het-ijs-zin boven te halen: "Werken jullie hier momenteel als freelancer?". Bij Caviar zien wij geregeld nieuw, onbekend volk over de vloer komen: monteurs, regisseurs, mensen van de reclamebureau's, enz...die tijdens de productie en ervoor en erna sporadisch bij Caviar te bespeuren zijn. Deze twee personen liepen daar ook zo af en toe, vandaar dus mijn introductievraag. En weer kreeg ik een deftig antwoord: ja zo kun je het wel stellen, zei persoon 1, wij zijn hier nu toch al een tijdje voor een productie bezig. Niet veel later was het spel gedaan en merkte ik alweer een Barbara-al-lachend-in-het-vuistje op toen ik me omdraaide...blijkbaar had ik zonet kennis gemaakt met de regisseur/scenarist en monteur van de film Linkeroever: Pieter Van Hees en Nico (de beste monteur van België, zo zegt Pieter). Dit foutje heb ik gelukkig reeds goedgemaakt bij beide heren. Ik liet hun weten dat ze heus niet zo bescheiden moesten zijn. Toch vonden zij van wel. Zo zie je maar: dit ook zijn maar gewone mensen die 3 à 4 maal per dag het kleinste kamertje van het huis opzoeken en huilen met de begrafenis van Florreke in Thuis.

Verder ben ik natuurlijk ook al te laat gekomen, heb ik in een haast bijna de vloer gekust, poolballen de grond doen optuimelen, melk vergeten kopen voor een draaidag, vreselijk frans gepraat aan de telefoon waardoor de persoon in kwestie ophing, personen mét ochtendhumeur te vroeg opgebeld en zodoende wakker gemaakt, schoenen die een maat te klein zijn en centimeters hoog zijn aangedaan voor een volledige dag met als gevolg een rode aankleding van het interieur van mijn schoen (nee geen ketchup, aj), enz...de lijst zal zeker en vast naar het einde van mijn stage aangevuld kunnen worden.

Kort nog even een woordje over het begin van de nieuwe week: weinig werk gehad vandaag. In eerste instantie beloofde het nochtans een drukke dag te worden (ik had vorige week een briefje op mijn bureau liggen met daarop: Geert en Lien, ik heb jullie een hele dag nodig op 5/05-belangrijke PPM-postproductiemeeting). Helaas heb ik daar niets van gemerkt...alhoewel tegen het einde van de dag komen ze steevast met werkjes af: klein vertalingsken.. Ik heb het dan maar meegenomen naar huis, aangezien ik morgen niet op mijn stageplaats ben. Ik ga er hier dadelijk mijn werk van maken (gelukkig niet veel).

Zo, nu jullie de harde bewijzen hebben dat Lien nog steeds Lien is, kunnen we allemaal met een gerust hart slapen gaan. Ikzelf zal hoogstwaarschijnlijk nog even een flater begaan maar haal jullie wel in hoor!

Groetjes vanuit het grootste boerengehuch op aarde Ottergem en tot blogs!

Lien
-X-

The first Gay

Oké mannen...twee weken voorbijgegaan zonder iets van nieuws: schaam op mij, inderdaad!!

Alhoewel het zeer drukke weken geweest zijn, kan ik wel in een aantal zinnen (soms lukt me dat) samenvatten wat mijn taken waren. Ik had misschien al eerder gezegd dat ik mee mocht helpen aan een spotje voor Sensoa: homoseksuele figuranten zoeken (nog hilarischer dan een alienkostuum zoeken), een gepaste Playboy Mansion voor ons "hoogstaand" volk zoeken (nooit gedacht dat je dan uiteindelijk in Dendermonde terechtkomt), eten verzorgen, enz...(ik eindig een opsomming vaak met enz...ook al is er geen vervolg, is het het einde van de opsomming, een punt daarna is zo onlogisch, niet?) Dit is dus waar ik me in de week van eind april mee "stil" gehouden heb..al moet ik toegeven dat de zoektocht niet zo makkelijk was. Vier dagen voor opnamedag nog een holebicafé opzoeken om homootjes te gaan optrommelen, je moet het er dan ook maar voor over hebben ;-) Gelukkig was ik niet alleen, waren de jongens achter de bar zeer behulpzaam en was het volk helemaal niet "kinky" maar eerder "trendy". Nu ja, beloofd is beloofd; we zullen moeten teruggaan!

En maandag 28 april kon onze First Gay dan eindelijk uit de kast komen en homoseksualiteit uitvinden. We hebben op vier verschillende locaties opgenomen, beginnende om 7u en eindigend om 21u, wat -geef nu toe- een redelijk opgedreven tempo is van draaiwerk! Verbluffend trouwens hoe sterk onze homoseksuele Hugh Heffner (een Britse musicalzanger en deel uitmakend van de 40% heteroseksuelen die Brighton nog telt)op de Amerikaanse legende leek. De laatste shot was er ééntje in een bruin dorpscaféetje, dewelke we dan ook bezegeld hebben met een bruin dorpsdrankje (of iets dergelijks).
And again CUT en op naar het volgende!

Tijdens mijn voorbereidingswerk van de spot voor Sensoa hield ik me ook bezig met figuranten bijeentrommelen voor de casting day die georganiseerd werd voor de spot van Cera. Deze zal opgenomen worden op 15 en 16 mei, dus kon ik niet anders dan multi-tasking toepassen. Heel veel volk heb ik niet bij elkaar kunnen krijgen, daarom ook dat deze week (vandaag: zaterdag) een tweede casting day plaatsvond. Deze week mocht ik dus mijn pad van vorige week verder bewandelen...en meer succesvol mag ik wel zeggen.

Ik heb ook nog een permanent taakje gekregen van Peter De Maegdt (Caviar Film): het VAF-dossier updaten (voor in mijn vrije momenten?!).

Dinsdag mocht ik ook mee om een maquette op te nemen voor Jupiler Blue. Dit komt er op neer: een testopname die je maakt om de job binnen te krijgen...én de job is binnen! Deze opname was in Antwerpen: de eerste met Tom Waes (een echte professional) en de tweede met toneelacteur Wim Willaerts in de Antwerp Bowling (de eigenaars waren gelukkig zeer bereidwillig, met dank!). Vertragingen en dergelijke moeten er helaas ook bijgenomen worden met als gevolg dat ik pas om kwart voor elf 's avonds thuis was. Niet dat mij dit deert.

En zo waren twee weken weer voorbijgevlogen. Ondertussen voel ik me al enorm op mijn gemak bij Caviar. Ik vind het echte een leuke werkomgeving om mijn stage te vervullen. Stiekem hopend op meer sluit ik mijn blog van de week maar af, belovend vaker te bloggen!

Tot blogs!

Lien

-X-

De volgende dag

En we gaan de tweede maand in...

Een maand is reeds om, zonder dat je het beseft. Als ik nu terug kijk op wat ik reeds verwezenlijkt heb, meegemaakt heb, geleerd heb...lijkt dit niets op zich, maar ik weet ik wel dat ik later (als ik het allemaal in een ander daglicht zal bekijken) wel zal inzien dat het toch wel al een leerzaam proces geweest is.

Ik heb tenslotte toch al de kans gehad om de sfeer op alle drie de afdelingen van Caviar (lab-TV-film) op te snuiven, en dit op een maand tijd. Voor Caviar Film heb ik voornamelijk vertalingen gedaan van het duits naar het nederlands voor een nieuwe (prachtige) reeks, die binnenkort op TV zal verschijnen. Voor Caviar TV hebben we mogen meemaken hoe een programmaconcept van de grond af wordt opgezet: de research dus. Of er uiteindelijk een programma van zal komen, of zelfs nog maar een format, mag Joost wezen. I've been there, haven't I?!
En voor Caviar Lab uiteindelijk (reclame) heb ik tot nu toe het meeste werk verricht.

Dit laatste is ook naar de toekomst toe mijn grootste hoofdtaak: figuranten zoeken, contacteren, enz...

Vorige week werd ik gebrieft over een spotje voor Sensoa. Benodigdheden: een grandioos luxueus huis à la "Playboy Mansion" van Hugh Heffner, homoseksuele personen tussen de 18 en de 30 jaar...de kitsch kon niet op! De spot zal een parodie zijn op de playboytoys van Hugh Heffner en kadert in de nieuwe campagne van Sensoa "Safe Sex". Dit was ook één van de redenen waarom ik vrijdag ook mocht optrekken richting Brussel (plus het feit dat ik mij woensdag had overslapen en pas om 11u15 op mijn stageplaats was aangekomen). In de voormiddag was ik in de omstreken van mijn eigen thuis nog een potentieel Playboy Mansion-huis gaan fotograferen om daarna de foto's de dodelijke controle te laten ondergaan én helaas...not good enough!

Naast Sensoa ben ik al enkele weken aan het helpen bij de voorbereiding van een spotje voor 11-11-11. Hiervoor zijn we op zoek naar figuranten van alle leeftijden, huidskleuren en dit zowel mannelijk als vrouwelijk. Deze tekst kan ik reeds van voren naar achteren, van links naar rechts, van onder naar boven én in het frans, engels, duits én mijn moedertaal nederlands aframmelen.

Opvallend bij postproductiewerk is het aantal keren dat je je persoonlijke contacten/vriendenkring/familie moet aanspreken. Ik heb al praktisch elke dag kunnen telefoneren of mailen met vrienden van me én dit legaal (professionele redenen). Toch slaag ik er steeds in om ondertussen ook op de hoogte te raken van de huidige opgedoken roddels, én zelf natuurlijk ook de geruchtenmolen draaiende hou.
Bij deze wil ik mij dus even excuseren aan de mensen die ik eventueel in de afgelopen weken gestoord, geïrriteerd,enz...heb. Mille fois mes excuses.

Met mijn copain Frans gaat het anders ook niet slecht. Ik moet dagelijks meerdere malen in het frans mijn uitleg doen aan de telefoon. Een voordeel is natuurlijk dat de tekst vaak hetzelfde inhoudt. Een nadeel is dat de reacties dan weer steeds verschillend zijn. Vandaag nog contacteerde ik iemand met de vraag om te figureren in het spotje van 11-11-11 en kreeg ik te maken met een-sta mij toe dit zo te zeggen-ongelikte franse boer! Nadat ik mijn uitleg had gedaan, in toch wel deftig verstaanbaar frans, mocht ik aanhoren dat "Caviar n'est pas une grande boïte hein" is...én hoor nu: ik voelde me praktisch persoonlijk beledigd (de organisatiecultuur heeft duidelijk reeds mijn hart en bloedvaten bereikt). Mijn antwoord was dan ook "Ben, ce n'est pas vrai, mais soit...maar helaas kreeg ik niet de kans om de rest van mijn zin (si vous n'avez vraiment pas l'envie ou l'intérêt pour figurer, c'est ne pas grave) af te maken. Meneertje ongelikte boer en zijn telefoonhaak waren me te snel af. Man man man, wat had ik een zin om zijn fiche te doorscheuren...maar ik heb me er gelukkig boven gezet. Mezelf mentaal motiverend met de woorden "wees de sterkste" zag ik langzaam aan de fiche langs de ijzeren haken in de map verdwijnen...én weg was Meneer Sohato.

Ondertussen heb ik ook de deuren van de Tour & Taxis-wagens definitief achter mij toegetrokken. De vraag die spontaan bij iedereen naar boven komt is: "Zijt ge betrapt?". Maar zo'n spannende avonturen laat ik graag over aan mijn Berlijnse maatje Femcy en de Duitse metro's. Ik mag dan aangevangen zijn met de idee: "wie niet waagt, niet wint" of nog beter "het doel heiligt de middelen", maar ben gestopt met de realisatie: "welk recht heb ik deze dienst mij toe te eigenen". Ach ja, het waren mooie tijden met de veilige chauffeurs, de lekkere stoffen zeteltjes van de mercedeswagentjes en Radio Nostalgique op de achtergrond...aan alle mooie liedjes komt nee niet een einde, maar de start van een cover. De chauffeurs van de MIVB zijn ook niet mis, én mijn dagelijks wandelingetje door het park van Brussel Noord s'avonds doet me altijd weer met een glimlach de trein opstappen richting kotje. Een gezonde geest in een gezond lichaam.

Tot blogs!

Lien

-X-

Lien meets Samson

Wederom zouden vele dingen de oorzaak kunnen geweest zijn van mijn tijdelijke afwezigheid...lees hier de énige echte reden:

Week 4 kan ik maar op één manier stigmatiseren: druk! Maar hé, zo heb ik het graag, toch?!



Dinsdag 8 april 2008



Ik wist dat week 4 de week was dat ik mee mocht op opname voor een spotje van Euroclear. Op dinsdag vond dan effectief de preproductie-meeting plaats. Euroclear is een internationaal bedrijf dat zich bezighoudt met transactie van securities. Het rekruteringsspotje had dan ook als bedoeling nieuwe mensen aanwerven. Ik mocht op zoek gaan naar een glazen plaat, extra figuranten (2 Indiërs en 2 Afrikanen, mannelijk en vrouwelijk van beide). Het tempo begon gestaag maar naarmate de dag vorderde beheerste het tempo mijzelf in plaats van omgekeerd. Daarnaast hield ik me ook nog bezig met andere taken: administratiewerk Marie, festivalagenda Ivy, research figuranten spot 11-11-11...het was een dagje van uitersten.



Toen ik om 19u dan eindelijk op de trein zat, mocht ik in mijn persoonlijke kringen mijn evenementencommunicatieskills ook nog even botvieren. Enkele maanden geleden hadden we ons ingeschreven voor een quiz in ons stamcafé Den Draver (dat zich rechtover mijn kot bevindt -kwestie van even reclame te maken: het énige café in Gent nog waar de pinten 1,40 euro kosten en de rijkelijk-vloeiende-amaretto slechts 1,65 euro kost, waar de cafébazin nog tijd maakt om haar klanten te leren kennen, waar je kan kickeren en dartsen en waar in groep naar Temptation Island gekeken wordt-we all love Gringo, yes we do!). Wel nu, we hadden jammerlijk genoeg even over het hoofd gekeken dat die welbepaalde quiz dinsdag 8 april doorging, en dit te beginnen om 20u. 's Morgens bracht ik snel de teamleden op de hoogte (opdat ze zich een beetje konden schikken naar deze plannen) maar zonder resultaat: ik kreeg geen reactie en werd lastiger naarmate de uren verstreken. Tegen 's avonds had ik nog steeds niet veel reactie gekregen en mocht ik nog beginnen zoeken naar surrogaat-quizers. Uiteindelijk hadden we een ploegje van 3 gevormd en kon de quiz beginnen. Even lachen met de presentator die Quinten Tarantino uitsprak als Kwintein Tarantino, vette prijzen in ontvangst nemen (gratis etentje in De Gregorio-snackbar rechtover Den Draver- ter waarde van 6 euro en om half 3 kon ik dan -redelijk versleten- de dag beëindigen. Oh ja, we zijn zwaar verloren maar hadden dan ook het excuus dat we met een man minder waren, dus daar maalt geen kat om!



Woensdag 9 april 2008



Nog steeds redelijk versleten kroop ik maandagochtend uit mijn bedstee om in een traag tempo mij te begeven richting station. Met het vooruitzicht van de opname de volgende dag, wist ik dat het een zware dag ging worden. Toen ik rond 11u een telefoontje kreeg van Producer Malin met de melding dat ze grieperig was en het bureau niet kon halen, kreeg ik dan ook mijn bevestiging van deze gedachte. We moesten het maar doen met de modere informatietechnologieën: mailen, bellen, sms'en en de nodige storingen eveneens (tegen 's avonds werkte de printer opeens niet meer en dat terwijl ik de presentatiemapjes voor de crew nog moest kopiëren ==>grootste stressfactor tot nu toe!).

De glazen plaat moest eveneens nog opgehaald worden. Dit op zich was wel een avontuur: een glazen plaat vervoeren in een VW, met open dak op de grote baan, aan 90km per uur, om uiteindelijk in zijn totaliteit naar Caviar te krijgen. Afgezien van een klein versnipperd hoekje bij het op de grond plaatsen waren ik en Youri (opnameleider spot) best trots op onzelf.



De volgende stop was de Colruyt: de kraft (dit is te vergelijken met een verwentafeltje voor de crew ==> drank, koekjes, ferrero rochers, mellocakes, fruit, twix, snickers, enz...). Met twee mooie briefjes van 50 euro vertrokken en met 0,46 cent en de volledige kraftlijst teruggekomen. Een tweede gevoel van trotstheid borrelde in mezelf naar boven!



Terug achter mijn pc-zittend kon de druk op de ketel beginnen: Malin belde met nog een aantal kleine taakjes (o.a. presentatiemapjes crew -een taakje dat ik uiteindelijk mee heb genomen naar huis waar de printer ook faalde- wegbeschrijving naar de studio - en ik en Mappy zijn niet de beste maatjes). Tegen 19u45 vertrok ik nog steeds natrillend van zenuwen richting station. Om 21u15 kwam ik toe in mijn thuisstad en was het enige wat nog troost kon brengen: een goed pakje frieten van het beste frituur van Gent De Frietketel (wat ben ik toch een goede vertegenwoordigster voor mijn buurt), vergezeld van wat gezelschap.



Oh ja, vergeet ik nog te vermelden dat ik vandaag ook de pers (harig stuk Samson waarmee het geluid wordt opgenomen) mocht hanteren. Werner moest me wel verschillende keren advies geven en bijsturen maar uiteindelijk was de auditie (figurant voor spotje van Stella die auditie kwam doen) ingeblikt!



Donderdag 10 april 2008



Opnamedag! Vandaag was dus de dag dat het spotje van Euroclear opgenomen werd. Er waren meer bepaald twee versies: één versie met een mannelijke acteur (die in de voormiddag opgenomen werd) en één versie met een vrouwelijke actrice (gepland in de namiddag-lees: avond!).
's Morgens richting Brussel Noord, nog even de Delhaize (die gelukkig al open is vanaf 8u) binnenspringen voor kratje melk, tram richting VRT-gebouwen, liftje met Malin en aankomst in Mic-Studio in Woluwe. So far so good.

Aangekomen in de studio trok ik eerst mijn ogen eens goed open om alles te observeren, waarna ik de mapjes voor de crew samenstelde. Volgende klusje was de bleukey-vloer (lees: vloer geverfd in het blauw), die door de vele voetstappen reeds smerig was geworden, proper maken samen met Kurt de regisseur.

Na vele uren van afwachten (vele mensen konden de locatie niet vinden of stonden in de file waardoor we al snel een achterstand van 2 uur hadden) kon de eerste screen opgenomen worden. De mannelijke acteur was een droom om mee te werken: blokken engelse tekst van 6 regels tegelijkertijd konden ingeblikt worden. Hij voelde zelf aan wanneer een shot minder goed verlopen was en vulde persoonlijk aan waar nodig, of herbegin op eigen initiatief waar nodig. Wonderful! Ondertussen had ik ook de productieleiding toegewezen gekregen en onderging ik die dan ook maar in volledige onwetendheid. Op het einde van de dag werd me dan toch uiteindelijk duidelijk wat dit inhield: zorgen dat de crew het op alle momenten zo aangenaam mogelijk naar hun zin hebben (altijd koffie klaar hebben staan, zorgen dat de deuren altijd gesloten zijn, de vloer proper maken als dit nodig is; zorgen dat de praktische kanten vervuld zijn).

Daarna was het aan de beurt van de vrouwelijke actrice Isolde. Door technische problemen had ze haar tekst niet kunnen instuderen, waardoor ze letterlijk geen zin kon onthouden. Algauw hadden we onze achterstand van enkele uren-die we ondertussen ingehaald hadden- weer ingehaald. Om 21u was het spotje dan uiteindelijk opgenomen en konden we beginnen opkramen.

Een opname van, zij dit nu een spotje/film/TV-programma, leek mij vroeger (voor ik deze wereld betrad) altijd zo romantisch. Nu besef ik dat dit eigenlijk een zeer technisch proces is. Waar een stage al niet goed voor is.

Toch ook nog even vermelden dat Youri op het einde van de dag er nog in geslaagd is zich te snijden aan de glazen plaat, waar hij en effet dan ook nog zoveel moeite voor heeft moeten opbrengen om deze aanwezig te krijgen. Na een halse rit met open koffer in de VW op de grote baan tegen 90km per uur, een veilige landing in de burelen van Caviar bleek de volgende morgen dat de conciërge er in geslaagd was de glazen plaat alsnog te breken. Take two van "Youri en de avonturen met zijn VW" kon dus opgenomen worden, met succes trouwens.

And CUT! Opname geslaagd...

Tot blogs

Lien

-X-

Op zoek naar huidskleurigen!

Week 4 is van start gegaan...en hoe. Vanmorgen op mijn gebruikelijke uur vertrokken, maar niet op mijn gebruikelijke uur aangekomen. Reden hiervoor: de vakantie is gedaan en de straten/trams/treinen zijn wederom overbevolkt. Ik zal vanaf vandaag mijn aantal slaapuren moeten inkorten (en het waren er al zo weinig). Toen ik aankwam merkte ik in de gang een overvloed aan zakken, dozen, karton, enz...op. Het was vrijdag blijkbaar grote kuis geweest en dat was duidelijk eens je naar boven ging, richting het bureel. Toch merkwaardig dat je pas opmerkt hoe vuil iets is, als het opgeruimd is...Maar zoals Meneer Anoniem in mijn reactie schreef, bij Caviar niets voor niets. Bij wijze van traktatie voor dit zware labeur, hadden de collega's bij Caviar reden te meer om de champagneflessen te ontkurken. En dat de meesten hierdoor pas om 21u30 de Caviardeuren passeerden, kon uiteraard geen probleem vormen aangezien ze allemaal aan hetzelfde touw trokken op dat vlak:" Grote Kuis, vrouw-of manlief! "

Vanmorgen ben ik begonnen met mijn ondertussen-allerbeste-vriend de casting database: enkele figuranten erin en enkele figuranten eruit....zo gaat dat tussen ons: een mooie wisselwerking die resulteert in een mooie vriendschap. Spijtig genoeg waren tijdens de grote opkuis ook mijn mappen met figuranten mee opgeruimd, waardoor ik totaal geen overzicht meer heb van wie al dan niet de revue al gepasseerd is.
De week is dus gelukkig druk begonnen. Doorheen de grote opdrachten waar ik nu bij betrokken ben (3 opnames van spotjes) doe ik zo nu en dan nog wat kleine klusjes ook voor wie denkt mij te kunnen gebruiken. Vandaag was dit Marie helpen met de administratie van Caviar Film (komt neer op documenten inscannen en op de server plaatsen in de desbetreffende map), een template vertalen van het Frans naar het Nederlands voor Brigitte, naar de loods gaan voor Ivy om poster van Dennis van Rita (een film die enkele jaren geproduceerd is door Caviar). Dit op zich was toch een avontuur. We zijn het al gewoon om korte briefing te krijgen en daarna voor voldongen feiten komen te staan...maar deze keer was het er weer patat op. Aangekomen op het aangegeven adres, bevonden we ons voor een groot gebouw, wat inderdaad wel trok op een loods ja. Via een "kleine ascenseur" (ik citeer de vriendelijke meneer van GTI, onze garageboxburen) kwamen we in een doolhof van gangen terecht. Toch moeten we opmerken dat we (ik en Babarber) blijkbaar al geleerd hebben om onze plan te trekken en vlug tot de kern van de zaak te komen. Zelf het openmaken van de garagebox verliep redelijk vlotjes (ondank het feit dat deze garagebox dringend aan olieverversing nood heeft). Wat we toen te zien kregen was meer dan een fotootje waard (zo gezegd zo gedaan). Vier gangen vol met stellingen, overladen met pellicules, affiches, computers, montage-apparatuur, enz....Wetende dat wij op zoek moesten gaan achter 5 middelmatige affiches van de "Koning van de Wereld" en 5 kleine affiches van "Dennis van Rita", kunt u zich al bedenken wat een teleurstelling dit zicht voor ons geweest is. Maar zoals ik al eerder zei zijn wij reeds volledig vercaviaard en kon zelfs dit ons niet deren. Al gauw vonden we een buis met daarin allerlei affichekokers. Na even door de labels te gaan, konden we vertrekken richting "kleine ascenseur" terug naar Caviar. Helaas hebben we de verkeerde affiches meegebracht en mogen we onze GTI-vriend morgen nog een bezoekje gaan brengen.
Ik kijk er alvast naar uit!

De dag beëindigd met het -eindeloos-sturen van mails naar figuranten uit de database voor een figuratie in een spotje van 11-11-11 dat op 28 en 29 april zal opgenomen worden. Ondertussen ook nog even een mail naar discotheek Noxx, voor een andere opname van een spotje voor Mobistare, en om 18u30 vond ik het dan ook laat genoeg om mijn 13e (niet zo ongelukkige) dag af te ronden.

Tot blogs!

Lien

-X-

Waar was Lien gebleven?

De snuggeren onder jullie hadden mijn afwezigheid misschien al gelinkt aan het één of het ander, zijnde vb.:

• bijna gestikt in een lekker broodje van bij Caviar en in allerijl op de Spoedafdeling binnengebracht, waarna ik tijdens mijn vertrek tussen de liftdeuren ben blijven hangen en momenteel met 5 gebroken ribben lig te revalideren
• het zo beu was bij Caviar dat ik het voorbeeld van Ilse gevolg ben en mijn stageplaats vaarwel heb gezegd
• Caviar me overstelpt heeft met werk waardoor ik 's avonds enkel moed en zin had om te koken, afwassen en home-fitnessoefeningen

Wel, het eerste had gekund als je mij een beetje kent maar ik vond het nog een beetje te vroeg om mijn ware aard tentoon te stellen. Het tweede was het scenario van de eerste weken bij Caviar maar wederom, als jullie mij een beetje kennen weten jullie dat ik niet zo vlug opgeef. Dus blijft er nog maar één optie over: de derde en tevens de waarheid.

Maandag 31 maart 2008

Ik heb de week ingezet met het afwerken van een opdracht die ik gekregen had van Marie de week ervoor. Ik mocht een aflevering van een nieuwe reeks, die haar intrede op het grote scherm zal doen in het voorjaar van 2009, en die veel Duitse fragmenten bevat, vertalen van het Duits naar het Nederland. Vervolgens kreeg ik een nieuwe opdracht van Ivy (Caviar Film). Ik mocht de websites van verschillende filmfestival bekijken en opzoeken waneer de deadline was voor inschrijving. Deze gegevens moesten dan in een excel-bestand opgenomen worden. Ik hield me dus goed bezig. Ivy vroeg ons ook om de affiches van de nieuwe langspeelfilm Linkeroever van Pieter van Hees gaan op te hangen in bepaalde publieke centra (scholen, cultuurcentra). Ter voorbereidend werk hebben we adressen opgezocht en deze instanties gecontacteerd om zeker te zijn dat we niet voor gesloten deuren zouden staan. Dit gedaan hebbende was het tijd om dag 1 te beëindigen en kon ik naar huis.

Maandag was trouwens ook de dag dat ik en Babarber onze 2e en 3e ronde van het pooltoernooi gespeeld hebben en met spijt in het hart moet ik mijn supporters teleurstellen: ik heb (niet zwaar maar toch wel) verloren! Babarber gaat dus verder naar de volgende ronde, met Lien als fervente supporter uiteraard!

Dinsdag 1 april 2008

Vandaag was affichedag! Na een turbulente ochtend in de tram lijn 21 kwam ik te laat toe bij Caviar. Op de tram was een vrouw onwel geworden, waarna ze dan nog eens een eleptische aanval kreeg ook. De ambulance werd verwittigd en na een KWARTIER te moeten wachten op de laatstgenoemde (persoonlijk vind ik dit schandalig en veronderstel ik dat dit ook wel een invloed zal hebben op 1% van de jaarlijkse sterfgevallen) doken de man in geel pak op om de vrouw naar de ambulance te dragen. Het geluid van de vrouw haar hand, kloppend op de vloer van de tram, zal trouwens nog niet te snel uit mijn gedachten verdwijnen.

Ik en babarber waren bijna volledig geset om te vertrekken op onze plakronde, toen Plots Inge (Caviar Lab) opdook met de vraag een dvd te gaan afleveren op de plaats waar ze een shoot voor een spotje van Telenet aan het draaien waren (Mechelen-shoot-Limburg). Zonder GPS (die spoorloos is bij Caviar) maar met een duidelijke wegbeschrijving vertrokken in en Babarber richting shoot. Na een relatief vlotte reis kwamen we aan en speurden we nog even rond op de locatie. Het was een burgerlijke woning, in het midden van het groen, prachtig! Hierna konden we onze terugreis inzetten, die iets minder vlot verliep (aangezien we voor dit traject helaas geen duidelijke wegbeschrijving noch GPS hadden dus) maar die uiteindelijk afliep tegen 12u40. Bij onze aankomst bij Caviar kregen we te horen dat de directie had gevraagd naar hun slaatjes, dus ik en Babarber terug de baan op! Daarna vonden we dat we ook wel een middagpauze verdiend hadden...een middagpauze in mineur weliswaar, aangezien we geen prettige vooruitzichten hadden (de affiches). 's Namiddags dan terug samen met de Lupo en nog steeds zonder GPS, maar nu met een totaal-niet-duidelijke-wegenboek van Brussel, op de baan voor de affiches te gaan plakken. Na 4 locaties, 100 x geparkeerd te hebben om de weg te zoeken/vragen, 1u in de file te hebben gestaan...kon ik nog net mijn trein van 18u23 halen op weg naar mijn stulpje, waar ik na zo een dag zo naar verlangde. Ik wist ook wel dat we de volgende dag de Lupo weer gingen moeten uithalen, aangezien we nog enkele "onbeplakte" locaties hadden", waardoor ik met een minder gevoel in mijn bedstee kroop.

Woensdag 2 april 2008

Na een goede tram- en treinrit (we zitten momenteel al met 6 meisjes van Artevelde op de trein, best nog gezellig, zeker in klasse 1, naughty girls) en daaropvolgende aankomst bij Caviar, doken in en Babarber en de Lupo én het wegenboek Brussel het plakleven van Linkeroever in. Tegen de late voormiddag waren we terug, blij dat de affiches op waren en toch best wel trots op onszelf. Voor de lunch werkte ik nog even verder aan de festivalagenda. Na de middag mocht ik voor Inge (Caviar Lab) op zoek gaan naar een kostuum van een Alien.

Deze zoektocht is braafjes begonnen: een beetje google'en, daarna wat telefoontjes plegen naar bedrijven die aan kostuumverhuring doen..je kent dat wel: logische zoekmachines. Aangezien deze opdracht het label "top-urgentie" droeg moesten we dan ook vlug een versnelling hoger gaan. Algauw had ik me ingelogd op een forum (www.cosplay.com) en een bericht gepost (in het engels, want we zochten internationaal). In volle spanning bezocht ik dit forum ettelijke malen per dag, benieuwd of er reeds iemand had gereageerd, maar helaas, zelf tot op heden heeft nog niemand dit gedaan. Misschien moet ik ook wel even verduidelijken waarnaar we op zoek waren (want de eisen waren niet van de minste).

Studio Brussel lanceert binnenkort een nieuw spotje, waarvoor ze dus een alienkostuum nodig hebben. Meer info kan ik helaas nog niet geven over het spotje zelf. Het kostuum moest er zeer realistisch uitzien. Het was bedoeld om gedragen te worden door een persoon en moest dus uit één stuk bestaan. Daarnaast moest het ook kindvriendelijk ogen. Jullie kennen allemaal wel de fantasy-like aliens, met hun monsterlijke blik, hun angstaanjagende look en hun verwante attributen. Dit mocht het dus NIET zijn. Je kan je dus voorstellen dat iets dergelijks zoeken niet simpel is. Iets dergelijks communiceren naar bedrijven, instanties (en we hebben verschillende kanalen aangesproken; scholen( modescholen); theaterhuizen; stylistes; enz..) is ook niet simpel en was soms ook wel lachwekkend. Dit gecombineerd met verschillende vreemde talen, maakte de taak niet simpeler. Toch was dit een opdracht die me goed lag, ik heb me er volledig op gestort (helaas zonder resultaat) en was op de duur zo in to het thema "alien" dat ik aan niets anders kon denken, over niets anders kon praten. Uiteindelijk hebben we,via het bureau van Caviar in LA (Caviar LA dus) een kostuum gevonden. We weten nog niet of dit ook goedgekeurd zal worden door de creatieven van het communicatiebureau waarmee Stubru werkt, maar hopen op goed nieuws.

Tenslotte moet ik ook nog vermelden dat ik volgende week (woensdag en donderdag 9 en 10 april) samen met Malin (Caviar TV) naar de opname mag van een spotje voor Euroclear in een studio in Antwerpen. Hiervoor mag ik figuranten uit de castingdatabase kiezen, contacteren, arrangementen treffen én op de dag zelf de autocue bedienen en de acteurs ontvangen (evenementen-spirituele taakjes). Dit was echt wat ik nodig had om me op te krikken en met een goed gevoel mijn week (die bijna om was) te beëindigen. Ik kijk er dus enorm naar uit en zal jullie zeker op de hoogte houden van mijn 1e shoot (waauw).

Donderdag 3 april 2008

En last but not least was er ook nog een donderdag in de 3e week. Een dag waarop ik nog steeds op zoek was naar alienkostuums. Een dag waarop het hele bedrijf nog steeds de ware identiteit van Pixie trachtte te achterhalen. Op één van mijn eerste blogberichten had een zekere "Pixie" een nogal negatieve reactie geplaatst. Niemand wist wie Pixie was, de één wist al wat meer dan de ander, gegevens werden uitgewisseld en roddels werden verspreid. Ikzelf heb ook totaal geen idee wie dit kan zijn maar ik ben er zeker van dat, voor het einde van mijn stage, Pixie en ik dikke vriendjes zullen zijn. Een dag waarop ik een broodje bestelde (en me hierdoor in zwaar dilemma bevond maar toch maar uiteindelijk een martino met eitjes en sla erbij besteld heb) om daarna te moeten horen dat je op donderdag nooit américain mag bestellen (en jawel inderdaad, de américain zag roze, was zoet en lag en-masse op mijn broodje én zorgde ook nog eens voor een boeiende conversatie onder de collega's). Tot zover dus mijn persoonlijke broodjeshype!

Ondertussen bleef het werk maar toestromen...Marie kwam naar me toe met de vraag om nog een aflevering van de nieuwe reeks te vertalen, Werner vroeg me om de figuranten van de Donnaspot-casting en de Carrefourspot-casting in de database te verwerken, Bruno zocht personen met een bepaald profiel die ik uit de castingdatabase mocht kiezen, Ivy vroeg me om een script van een film waar ze in de toekomst aan zullen werken, 5 x te kopiëren...allemaal geen tijdsslopende werkjes, maar mijn time-managementskills en flexibiliteit werd op de proef gesteld. Gelukkig ben ik één van die personen uit de groep "liever brede opdrachten dan diepe opdrachten"...dus dit ging me wel af.

Om 18u30 sloot ik mijn pc'tje af en kon ik een lift krijgen van Shana naar het station. Na een gezellige treinrit met 2 van de collega's (Koen en Joost), waar ik me bezighield met het regelen van een toffe avond, het opsnuiven van montage-terminologie, het achterhalen van het ware verhaal van de "Zakkenman in Gent", een toffe annekdote te weten kwam van de kat van Joost (die dol is op isobetadine en hechting-draadjes), en zoveel meer zat de week er op.

Volgende week meer (en verspreid in meer blogs ook, sorry voor dit lange verslag)

Tot blogs!

Lien
-X-

Het ga je goed Robin!

Het einde van de week (en hierbij ook het begin van het weekend) werd bij Caviar feestelijk ingezet. Reden hiervoor was het afscheid van 3 personen: 2 medewerkers (Shaju en Nadia) en onze medestagiair Journalistiek Robin. De bubbels werden afgeschoten en de stemming zat er in. Spijtig genoeg waren wij de laatste twee weken te sociaal geweest waardoor we echt wel al maatjes waren geworden met Robin. Zijn vertrek betekent dan ook meteen de inzetting van mineur.

Naast champagne drinken heb ik mij natuurlijk ook nuttig gemaakt. Bij Caviar TV zijn ze bezig met de opnames van een nieuwe reeks (die in 2009 zal gelanceerd worden). Aangezien deze reeks nogal wat Duitse fragmenten bevat, mocht ik mijn Duits oprakelen en deze stukken zo goed mogelijk vertalen. Het begin verliep stroef maar na een tijdje war ich ganz verdeutscht. Donderdag hebben we ook nog even samengezeten met de mensen van Caviar TV om te checken hoe de research voor het nieuwe seniorenprogramma verloopt. Echt interessante projecten hebben we nog niet weten te vinden, maar we weten dat ze bestaan en gaan dus verder met onze zoektocht.

Babarber en ik hebben dan uiteindelijk ook de sprong in het pooltoernooi gewaagd. Ik ben als winnaar uit de bus gekomen maar we hebben nog twee rondes te gaan, dus ik hou me nog even op mijn hoede met uitspraken als deze. Ik laat jullie zeker en vast de uitslag weten.

Morgen start onze 3e week reeds en zoals elke week is het spannend uitkijken naar nieuwe ervaringen en uitdagingen. Fingers crossed en ik hoor jullie morgen!

Tot blogs

Lien
-X-

Fitna has arrived

Na maanden van ingehouden spanning en tumult rond de aangekondigde anti-Koranfilm van PVV-frontleider Geert Wilders heeft Fitna zijn publiek bereikt.

Kan een politieker, een beleidsvormer weliswaar het zich permitteren zulke uitgesproken mening te verkondigen en hierbij zijn land en zijn omgeving in gevaar te brengen? Dit stemt me tot betwijfeling van de hele politieke wereld.

Dit onderwerp boeit mij aangezien dit onderdeel is van mijn eindprojecttitel. Ik ga namelijk de kracht van communicatie via film (als sensibiliseringsinstrument) op taboes in de maatschappij trachten na te gaan.

Kan film een stem zijn voor zulke onderwerpen? Kan film helpen bij de tolerantie van taboes?

Hierbij kunnen jullie mij ook helpen: merken jullie onderwerpen in de filmwereld op die handelen omtrent taboes/tolerantie/maatschappelijke aanvaarding...hou me dan zeker op de hoogte!

Tot blogs

Lien
-X-

Back to the basics

Gedag m'n besten,

Ik voelde me verplicht een teken van leven te geven naar mijn trouwe lezers toe (= Elise). Dinsdag zijn we begonnen aan onze tweede stageweek maar met spijt in het hart moet ik even melden dat (dit kan volledig aan mezelf liggen) in momenteel een anti-climaxgevoel ervaar.

Disndag 25 maart 2008

Gisterenmorgen stapte ik weer goedgemutst de trapjes op richting kantoor en liet Yolanda me weten dat Bo mijn hulp kon gebruiken (klinkt veelbelovend niet, jullie denken nu misschien dat ik een dramaqueen ben of nog erger een leugenaar maar leest u gerust verder) . Ik mocht bundeltjes samenstellen en in mapjes steken. Daarna mocht ik enkele telefoontjes plegen naar klanten (mijn eerste telefoongesprek sinds mijn stage en ik heb al meteen mijn drietaligheid mogen tentoonstellen). Maar helaas hier eindigt de pret en start de casting database wederom. Best wel nog grappig, ben vandaag een vriendin van mij tegengekomen tussen één van de vele figuratiemails , stof genoeg voor op café dit weekend...

's Middags had in mijn eigen soep voorzien (ik ben zo véél sterker dan de broodjeshype!) en genoot ik in alle rust (lees: te veel rust) van mijn middagmaal/sudoku.
Vervolgens draafde ik me terug een weg richting casting database, die verstoord werd door Marie gewapend met DVD's van een reeks die volgend jaar op één te zien zal zijn (en wij reeds één maal per week in primeur mogen bekijken in de grote zaal, goshgosh...laat mij toe even een woord van lof af te scheiden: mooie makelij!). Nog meer in primeur mochten wij stagiaires de afgewerkte afleveringen checken op foutjes. Samen met mijn vriend MacPC genoot ik van de show (tevens foutloos) om later tot de constatatie te komen dat de show nutteloos was. Het is namelijk mogelijk dat een TV-DVD de fouten, die een PC-DVD niet opmerkt, wel nog detecteert. Aangezien ik vond dat ik al genoeg tijd verspild had stelde ik voor om 's avonds in alle rust dit te bekijken. Dit mocht, op voorwaarde natuurlijk dat ik er geen privé-cinema-avond van ging maken (uiteraard!).

Toen ik rond 16u me begaf richting nog een persoonlijke vriend van mezelf: de koffiemachine in de keuken, merkte ik nogal wat tumult en geuren op...er was een intern feestje, georganiseerd door drie personen die nog niet zo lang bij Caviar werken (één van hen in een PR-studente die vorig jaar afstudeerde en zelf haar stage dat jaar bij Caviar heeft gedaan). Het was een waar festijn (Astrid zou er weliswaar van beginnen knorren): pannenkoeken, wafels, smoothies én dat alles met 14 mogelijkheden aan topping (geteld onder diepe indruk). Het was een aangename sfeer en het alles had een sfeer van infantiliteit, maar op een positieve manier (net een verjaardagsfeestje). Na een partijtje pool, een afwasje en nog snel wat telefoontjes vertrok in richting station, met dank aan de busjes van Tour & Taxis.

Wat me brengt op een grappige stage-annekdote. De eerste dagen kwam ik nog met de bus naar het kantoor tot Ilse me vertelde dat zij via een luxueuzere manier dan de MIVB Caviar tegemoet komt, namelijk met de busjes van Tour & Taxis. (soort shuttles in de vorm van chique gezinswagens, met plaats voor 8 personen, personen die eigenlijk werkzaam moeten zijn bij Tour & Taxis). Het gebouw van Tour & Taxis is namelijk op een scheet van ons gevestigd, dus van daaruit is het nog maar 7 minuutjes stappen. Bij deze dus een dikke dank u wel aan Tour & Taxis, jullie hebben vriendelijke en veilige chauffeurs onder jullie arbeiders!

Woensdag 26 maart 2008
Vanmorgen mocht ik de dag aanvangen met enkele praktische regelingen te treffen voor een fotoshoot voor een spotje van Telenet on London eind deze maand. Ik moest informeren naar de prijzen van tickets van de Eurostar, hotelreserveringen boeken, enz...een werkje van korte adem maar een echte verademing na de casting database. Helaas is zuurstof één van de basisnoden in het leven van een mens en mocht ik daarna weer de casting datebase vergezellen. De hele dag had niemand werk voor ons sukkeltjes van stagiairen. Ikzelf ben meestal een vat van optimisme, niets kan me deren en de moed is nooit uitputbaar maar het was m'n dagje niet. Ligt waarschijnlijk ook wat aan de hormonen (damn you testosteron!). Tegen de middag had mijn humeur zijn dieptepunt bereikt en was het ook duidelijk naar de rest toe dat ik niet in mijn nopjes was. 's Namiddags nu vlug even naar De Post om een lading affiches van de film Linkeroever te verzenden, waar we trouwens de enorme hulp hebben gekregen van Postarbeider X, toffe peer!
Toen we terugkwamen mochten we nog even een shotlist van een spotje, die in het engels was geschreven (dit was althans de bedoeling en ons zo gemeld), nalezen op fouten en corrigeren. Dit betekende meteen het einde van de dag.

Nu rest me nog enkel mijn avonddoucheken en homefitnessoefeningen, die me hopelijk zullen helpen op te beuren.
Jullie horen nog wel van me...;

Veel liefs,

Lien

-X-

The sky is the limit....

Donderdag was een goede dag mijn beste lezertjes!

De ochtend bij Caviar begonnen met een poolpartijtje met collegastagiaire Barbara (codenaam: Babarber- we zijn bezig met iedereen binnen het bedrijf een psuedonaam toe te schrijven, voor in noodgevallen en onvoorziene omstandigheden-meer een dekmantel om te kunnen roddelen dus, ach wij vrouwen...). Misschien eerst eens vermelden dat er binnenkort bij Caviar een pooltornooi onder de collega's start. En jawel wij stagiaires mogen ook deelnemen wat als gevolg heeft dat we nog immens gaan moeten oefenen om onze achterstand op de collega's in te halen (taken zijn taken natuurlijk, knikken en uitvoeren)

Na deze ontspannende start van de dag, spreidden we onze wegen naar onze persoonlijke pc met persoonlijke taken. Gisteren was ik begonnen aan een tijdelijk permanent taakje, meerbepaald het opmaken van de database met interne castings, dit zijn dus personen die een brief of mail verzenden naar Caviar met hun ID-fiche en media-ervaring op vlak van figuratie in de medio en die niet werken met een extern castingbureau). De stagiaire Journalistiek, Robin genaamd, die twee maand zijn stage doet bij Caviar (en ons jammer genoeg volgende week al moet verlaten, net nu we vriendschap sluiten, ja zo gaat dat bij Caviar ze komen en gaan zoals een TGV, dit hebben jullie misschien zelf al kunnen opmaken uit één van mijn vorige blogs) is gestart met het opmaken van deze database. Daar dit nogal "mongolenwerk" is (excuseer mij de uitspraak, maar in de volksmond is dit zo het beste gekend) houd je dit niet langer dan enkele dagen uit, of dagelijks enkele uren (naar voorkeur). Mijn komst was dus duidelijk van grote noodzaak. Lien dus op weg naar de casting-database-macpc (ik leer dus wel degelijk nieuwe dingen!) om daar op te merken dat de fakkel al doorgegeven was aan Ilse (we hebben dit zo met ons drietjes afgesproken, af en toe elkaar afwisselen kwestie van variatie in het takenpakket te mixen). Mijn zoektocht (we kunnen zelfs eerder spreken van bedeltocht bij Caviar) kon dus aanvangen. Ik had onmiddellijk prijs bij Bo (medewerkster CaviarLab, de afdeling die de commercials en clipjes verzorgt). Ze zocht skylines uit Brussel (onbekende gebouwen, buurten) voor een clipje van Proximus. Ik mocht samen met Babarber "de polo" (reeds een begrip bij ons en gestigmatiseerd), de wagen die ter beschikking staat bij Caviar voor klusjes zoals deze, door Brussel laten snorkelen, gewapend met ons fototoestel (dat constant uitviel aangezien dit toestel haar brugpensioen botviert). Na een uurtje hadden we enkele mooie plaatjes van Brussel (dankzij Meneer Otten en de Brusseldag, dank u wel meneer!), waarvan we de nadien-geselecteerde nog mochten gaan verfijnen. Hieronder kan je één van de foto's zien die geselecteerd waren na onze eerste citytrip...

Onder de middag viel opeens ook de elektriciteit uit maar daar malen de collega's bij Caviar blijkbaar niet om...reden te meer om te oefenen voor het pooltoernooi.

Na de middag (en de verorberde spotboterhammen die lijden onder deze ziekte en hun eenzaamheid sinds Ilse en Babarber de broodjeshype hebben overgenomen) was het vergadering met youri (medewerker Caviar Tv, die ons dinsdag een opdracht had gegeven omtrent een mogelijk nieuw format). De taken werden herverdeeld en de research kon verdergezet worden. Naar de avond toe kreeg ik ook nog te horen van Marie (medewerkster Caviar Film) dat ze binnenkort starten met de opnames van een nieuwe film (waarover ik natuurlijk nog niets van info mag lossen). Ter voorbereiding heb ik het script meegekregen van de film om door te lezen (jullie weten nu dus wat mijn avondactiviteit zal omvatten). Op de trein naar huis kon ik het niet laten hier mijn tanden al in te zetten en ik moet het toegeven, het ziet er een interessant project uit. Echt iets om naar uit te kijken dus!

's Avonds hadden we ook nog de kans om samen met de collega's naar de première te gaan van de film "Linkeroever" in Antwerpen, maar aangezien dit op eigen vervoer was en ik al andere plannen had voor 's avonds hebben we dit maar aan onze neus laten voorbijgaan. Er zullen nog wel zulke kansen onze paden kruisen.

Zoals jullie merken begin ik daar goed te aarden bij Caviar: de sfeer is tof, de taken verbeteren en de olie werkt!Ik zou nog duizend-en-één dingen kunnen vertellen over Caviar en mijn ervaringen tijdens mijn stage maar ik wil jullie de tol van de verveling niet aandoen. Wie meer wil weten is dus altijd welkom!

Maar nu...WEEKEND (lang geleden dat ik nog zo'n sterk weekendgevoel heb ervaren). Als kers op de taart wordt het een verlengd weekend aangezien het maandag Paasmaandag is. Lang leve de paashaas!

Tot de volgende blog m'n beste!

Lien
-X-

De anti-climax van een eerste indruk

Man man man, geen enkele dag is blijkbaar gelijk aan elkaar.
Vandaag was een rollercoaster van emoties, ervaringen en voorvallen. 's Morgensvroeg (mooi op tijd) vol frisse moed aangekomen bij Caviar om daarna al snel tot de conclusie te komen dat ik écht wel niet zo vroeg moet arriveren naar de toekomst toe. De dag begonnen met klasseerwerk (rest van gisteren) en daarna "mocht" ik samen met Ilse naar De Post (station Brussel Noord) om enkele aangetekende brieven te gaan indienen. Terug aangekomen bij Caviar was het middagpauze (en jawel de boterhammen waren nog steeds van de partij). De middagpauze beëindigd en daarna gepolst bij youri van Caviar TV of hij toevallig geen werkje had voor mij (want ik had van heel de dag nog geen werk toebedeeld gekregen, jammer) en praise the lord hij bracht goed nieuws. We mochten helpen bij de research voor een nieuw programma. Dit was dan ook meteen mijn verdere bezigheid voor de dag. 's Avonds was er even een crisis op de bureau. Zonder medeweten van de persoon in kwestie, werd onze stagementor ontslagen. Wij zaten natuurlijk in onwetendheid en voelden ons (raar maar waar) niet zo onwennig bij deze situatie. Het zullen dus nog spannende dagen worden...
Vandaag blog ik in slakkentempo, maar ik zal mijn achterstand wel goedmaken!

Tot blogs

Lien

-X-

PS: ik moet dringend werk maken van die olie...

De eerste indruk bepaalt alles...

Dag beste fans!

Na enkele weken van stress en ongeduldig afwachten was ik vandaag (maandag 17 maart) klaar om de grote stap naar de arbeidsmarkt te wagen. 's Morgensvroeg bloednerveus vertrokken, een half uur te laat aangekomen omwille van omleidingen van de bus (en blijkbaar toch nog een half uur te vroeg naar gewoonte van de werknemers ter plekke) maar Caviar was desalniettemin bereikt.
Ik werd begeleid door Yolanda (administratief medewerkster bij Caviar) naar de keuken, waar Ilse Colpaert en Barbara De Pril (twee mede-PR-studenten van de Arteveldehogeschool Gent) me zaten op te wachten. Na even kort de vertraging uit te leggen, de doorstane angst over te brengen enz...vertelde Yolanda ons dat we nog even moesten wachten op werk/pc/bureau aangezien ze totaal niet voorbereid waren in het bedrijf op onze komst. Er was ook Meeting Point (vergadering) met de rest van de medewerkers, waar ze onze aanwezigheid gingen bespreken.
Rond 11u kregen we ons eerste gezamenlijke taakje (we zaten nog steeds in de keuken): brainstormsessie voor een spotje. De opdracht luidde als volgt:

zoek situaties waarin personen in hun vrije tijd duidelijk hun beroep naar boven
laten komen

(vb. op een camping merken we opeens op dat een kampeerder, in plaats van een tent op te zetten zoals iedereen en zoals gebruikelijk, een huisje begint te metsen, deze kampeerder is dus duidelijk een metser in het dagelijkse leven). We slaakten een kreet van geluk met onze eerste hersenactiviteit en algauw hadden we een lijst aan situaties (die goedbevonden werden).

Rond half twaalf kregen we eindelijk een plaats met pc toebedeeld. Daarna hebben we rondgevraagd naar werk en ondervonden we dat dit niet zo een bijster goed idee was (de uitkomst was: klasseren, bah!). Algauw was het middagpauze en gingen we naar de keuken voor onze boterhammetjes (die ondertussen al onderwerp van spot waren aangezien iedereen daar broodjes eet, die je voor 10u moet bestellen en gratis krijgt van het bedrijf) op te eten. Ondertussen hadden we elk al een drietal kop(jes) koffie binnen (eveneens gratis van het productiehuis) en kennis gemaakt met de pooltafel (die het midden van de keuken siert en verplicht hoort bij de ontspanning tussen de uren door, deze taakomschrijving wordt overigens goed nageleefd).
Hierna kwam Ivy even lang bij ons met een taakje. Ivy is één van de medewerkster op de afdeling Caviar Film. Caviar is namelijk onderverdeeld in drie afdelingen: Caviar LAB (hier worden reclamespotjes en clipjes geproducet), Caviar TV (uiteraard voor de productie van TV-programma's) en Caviar Film (productie film).
Een van de lopende projecten van Caviar Film is de aanmaak van een presentatieboekje van Dorothée van den Berghe (een filmregisseuse die samen werkt met Caviar).

Een woordje uitleg over Dorothée van den Berghe:

Dorothée van den Berghe (1968, Gent) studeerde aan de Hogeschool Sint-Lukas in Brussel. Ze acteerde in de Belgische film Kiekeboe "Het witte bloed". Sinds 1995 werkt ze als scenarioschrijfster en regisseur. Aan het begin van haar carrière, meerbepaald in 1995 heeft ze ook meegewerkt aan verschillende TV-programma's (vb. "Keer uw boot om en bid"). Vervolgens richtte ze zich op het maken van kortfilms, waarvan drie op heel wat publiciteit hebben mogen rekenen: Rue Verte (1994), BXL Minuit (1996) en Het Achterland (2000). In 2002 vervolgde ze haar reeds-successvolle-loopbaan met het draaien van haar eerste langspeelfilm "Meisje". De Belgisch-Nederlandse Dorothée Van den Berghe kreeg heel wat lof toegezwaaid voor haar eerste langspeelfilm. Op het filmfestival van Locarno sleepte ze de prijs van de jongerenjury en van de zender ARTE in de wacht.
Stof genoeg dus om te bundelen in een presentatieboekje...wat ons terugbrengt tot de clue van het verhaal: mijn rol in dit verhaal.
Ivy kwam dus polsen wie geïnteresseerd was in meehelpen aan de samenstelling van dit boekje. De andere twee studenten zagen er geen graten in dus hapte deze vis gretig toe. Het was een aangenaam werkje, waarin ik onmiddellijk met de ruwe feiten werd geconfronteerd. Onderdeel van mijn feedback was namelijk (ik citeer Ivy) :"School moet ge nu achter u laten é". Daarna hebben we dan ook een bocht van 180° graden genomen (helaas wacht ik momenteel nog op de bestemming als gevolg van deze nieuwe wending: feedback dus). Dit was trouwens mijn bezigheid voor de rest van de dag.

Rond 17u20 sloot ik mijn pc'tje af en kon ik vertrekken richting station Brussel Noord. Wat me tot het volgende brengt. Het viel me persoonlijk op hoe snel een mens zich associeert tot een bepaalde groep, cultuur, submaatschappij bij wijze van spreken. Toen ik zondagavond ik mijn bed kroop was ik studente 3PR. Maandagmorgen stond ik op als stagiaire 3PR maar toen ik maandagavond vertrok op mijn bedrijf, me begaf richting station en dan voornamelijk samen met de massa de trappen van het station opliep voelde ik al als onderdeel van de groep "werkenden". Ik zag een student op de trein zitten schuinrechtover mezelf en betrapte er mezelf op dat ik al had uitgemaakt dat deze persoon tot een andere groep dan ikzelf behoorde. Heel vreemd allemaal....

Tenslotte wil ik nog kort afronden met een persoonlijke indruk. De sfeer bij Caviar is zo los als de haarstijl uit de seventies (wat zowel voor- als nadelen met zich meebrengt). Je komt aan wanneer je wil, neemt pauze wanneer je wil en zolang als je wil, je doet wat je wil, je drinkt zoveel koffie overdag als je wil (of thee, of water, of ....). Natuurlijk besef ik ook wel dat wij als stagiaire ergens de grens moeten trekken en laat ik me niet te zeer meeslepen in deze losse cultuur. Toch moet ik zeggen dat het heel geruststellend en relaxing is om te mogen stage lopen in zulke omstandigheden. De mensen zijn eerder teruggetrokken en op het eerste gezicht niet zo communicatief maar ikzelf moet mijn schroeven ook nog wat oliën. Ik ben er zeker van dat, na deze komende 3 maand en een half, mijn typische nostalgische namijmeringen (vol positieve ervaringen) me nog lang zullen achtervolgen.

Morgen ben ik er terug met vers nieuws en nieuwe indrukken...tot dan!

Tot blogs

Lien

-X-

Welkom in de wonderlijke wereld van Lien@Caviar!

Beste bezoeker,

Eerst en vooral HOERA: U hebt de weg gevonden naar de boeiendste, spannendste, interessantste, kortom de beste blog op heel het net (zij dit dan in bescheiden vorm daar deze blog nog maar net zijn eerste peuterstapjes heeft gezet). Toch raad ik jullie aan deze blog goed op te volgen, aangezien deze kleine uk van plan is te groeien tot een kanjer van een BLOG.
Wie nu reeds afhaakt, zal waarschijnlijk én hopelijk vooral een mens met een missie zijn(op zoek naar vaksgebonden of interesserakende informatie) maar daarnaast ook een mens die zo héél wat aan zijn of haar neus laat voorbijgaan, jammer!
Wie nu reeds groupiesymptomen vertoont, kan ik alleen maar feliciteren met deze wijze beslissing en uitnodigen op deze wonderlijke trip door Lien-gaat-op-stage-naar-Caviar.

Een woordje uitleg over mezelf zal ik u nu wel verschuldigd zijn, bij deze...

Ik ben een laatstejaarsstudente Communicatiemanagement- optie Public Relations aan de Arteveldehogeschool in Gent. In het tweede jaar van deze opleiding wordt je voor de keuze gesteld ofwel de optie Public Relations (PR & Evenementen), ofwel de optie Commerciële Communicatie (reclame) verder te volgen. Wij onwetenden kozen naar ons gevoel en bij sommigen heeft dit een wrange smaak achtergelaten. Mijn persoonlijke nasmaak na het maken én uitzitten van deze keuze kon meer exquise geweest zijn maar je weet nooit, misschien heiligt het doel uiteindelijk wel de middelen.

Bij velen zal ook de vraag binnenspringen: "Welk beroep kan je daar met uitoefenen?"... maar aangezien de lijst van beroepen die ik later zal kunnen invullen, te lang en te polyvalent is zal ik jullie kort van antwoord dienen. Velen onder ons (studenten PR) zullen terecht komen op de communicatiedienst of PR-dienst (het bestaan van deze laatste is helaas in vele bedrijven enkel een illusie)van een bedrijf, een stad, een vzw, enz... Anderen zullen dan weer woordvoerd(st)er en/of vertegenwoordig(st)er worden en zo de communicatie van één bepaalde bron verkondigen. Nog anderen zullen misschien binnen enkele jaren de frontpagina van de Humo of TvStory bekleden (afhankelijk van persoonlijke interesse uiteraard én het clichégegeven: "to be somewhere in the right place and on the right moment"). Jawel beste lezer, blijf mij trouw en wie weet worden jullie zelf beroemd na mijn intrede tot het medialandschap ("mijn trouwe fans"). Een ander voorbeeld zal ik persoonlijk van dichtbij ontdekken.

Vanaf 17 maart begin ik namelijk aan mijn stage bij het productiehuis Caviar in Brussel. Caviar houdt zich in het kort bezig met de productie van clips (videoclips en commercials), televisieprogramma's & documentaires en filmproducties. Wie meer over Caviar te weten wil komen heeft drie opties (die telkens andere informatie bevatten, die telkens uniek zijn en alle drie het bezoeken waard zijn)

1. Razendsnel naar de site van Caviar surfen: http://www.caviar.be/
2. Binnenkort mijn persoonlijke site bezoeken, die évidemment héél veel wist-je-datjes in verband met Caviar zal bevatten (de URL naar deze website zal weldra te vinden zijn op mijn blog, nog even geduld snuffelaars!)
3. Mijn wonderlijke wereld volgen via deze blog. De avonturen die ik bij Caviar zal meemaken zal ik met veel plezier met u delen
   

Ik ben namelijk

• verplicht maar ook...
• aan het popelen om deze met jullie te delen van nu af aan

Kortom: bent u benieuwd naar wat een PR-studente zoal kan realiseren in een productiehuis (net zoals ik), surf dan regelmatig naar deze blog en blijf op de hoogte!

Lezers, groupies, trouwe fans; ik groet u en hope u weder te mogen verwelkomen!

Lien
-X-